به دوستان بنگلادشی

در همسایگی این سنجاقک اسیر

که روزی هزار بار

پر می کشد به لحظه های خیس آشیان

پروانه های سوخته ای

زندگی می کنند

که هر لحظه خود را

به غربت تو فان می زنند

برای هجرتی همیشگی

از آشیانه تا خویش

از خود تا ابدیتی تلخ

با دو چشم بی سوی سفر

تن می زنند

به سردی فاصله های سوخته

تا شاید از خاکستر

سیاهی سرنوشتشان را

کمی خاکستری کنند ...

.........................................

پ . ن : غمگینم برای مردمی که ازبی کفایتی

دولتمردانشان وطن را به ارزنی می فروشند

                                                                            نسرین

/ 7 نظر / 11 بازدید
ازرائيل

سلام وبلاگ خوبی با این مطلبت حال کردم اگه خواستی به ما یه سری بزن نظر یادت نره

صفا

ســــــــلام ایــــــول نسرين جون... مبارکه ... تو که حسابی غوغا کردی ... ديگه احتياجی به من نيست ... ماهيگيری خوب ياد گرفتی گلـــــم ... (هرچند من از رنگ مشکی اصلا خوشم نمياد...تازه عکس زمینه آدمو ياد اسارت و اردوگاه و... اين چيزا ميندازه... دلم گرفت نسرین )

نسرين

صفای من سلام این جا محدوده سرزمین اشغالی عشق است دل بد مکن ...

نسیم

سرزمین عشق نه محدوده داره و نه اشغال میشه همیشه رها ازاد و بی انتها

نسرین

نسيم جان محدوده يعنی قلمرو و قلمرو يعنی سرزمينی که حاکم دارد حاکم اين صفحه مثل دل ما در اشغال ميتی کامون عشق است ...

صارمی

سلام بروزم با ترانه و تــرانه سرایی در ایران و یک فرا خوان انوشه در سایه ی دادار

خونه نو مبارک