در لوح محفوظ

نامم مگر گم شده است

                             ای مرگ !

که  آغوش داغم را

                       این پا و آن پا می کنی ؟ !!!

                               

.................................

گونه هایم را آبی می کنم

                 لب هایم را مهتابی

تا زمین واره ها

یادشان بماند

                             من

                              از

                              آسمان

                              افتاده ام

......................................

سال هاست

به دنبال یک روز بی سرنوشتم

یک روز

که دنیا فراموش کرده باشد

روی پیشانی اش

داغ زندگی بزند ...

                                                            نسرین

                                                                      

/ 10 نظر / 12 بازدید
نسیم

دوباره هنگ کردی عزیز دلم؟!!!!!

م.ر.ت

الهی از چشم آسمان نيفتی!!

صبحانه ...

(جهان کامل و زیبا و نشانه هایی برای فکر) ... راز بقا : شیر ، سلطان است ! و از میان گله آن همه آهوان تنهائی از آنها را برمیگزیند و به جای تاختن در میان گله ، تنها بر ؛نظر کرده؛ خویش می تازد... این سنت تغییر ناپذیری ست : همواره تاختنی از شیر و رنجی برای شکار ! تیزی دندان و نرمی گلو ، لحظاتی از استیلا و تسلیم ...اینگونه است که آن رنج به تکه تکه شدن در وجود سلطان! منتهی میشود و سپس شکار به ابدیت شیر پیوند میخورد و پیدا میشود شاید در دقت چشمها شاید در لذت تاختن شاید در تیزی جهیدن و شاید...در قلب شیر ! دیگر شکار و شیر یکی میشود ،یکی! ... آهوان دیگر، گریزان و سرگردان در تقلای فردا و فردا و فردا ، شام شغال کهنه ای در ضیافت کرکس یا پیر و ناتوان درگیر کهنگی عمر میشوند . آنوقت کرمها اندام گله را در خاک میکنند. حالا گیاه هرزه ای از خاک میدمد شاید که آهوی تا بلکه شیر ، باز... معاد! نشانه ها در درون و بیرون برای فکر آفریده شده است . ... ... ... تا سهم سفره سبحانه ای شود...

زنی شبيه درخت

برگی از شاخه ی لخت بر بسياران افتاد و نامش را گم کرد سلام زيبا بود نسرين عزيز

نسرین

سلام بر صبحانه ...که این همه لذت شیرین شناخت جهان را زیر دندان روح دارد ... انصافا که صبح ما را به نشاط سحر گهان عاشقی اش پیوند داد ... کاش بگوید کیست این شقایق وحشی ...

مسیح

در هوای تو همواره تکرار می شوم

نسرين

صفای عزیزم سلام همین جا دارم بهت میگم که من به زودی مشهور میشم بگو چرا ؟ برای این که مادر پسری هستم که می خواد تمام قوانین ثابت و همواره در گردش زندگی را تغییر دهد ... دیروز سر سفره زندگی که همه دور هم بودیم به رسم عادت پیشین برای این که غذای مهدی را بدهیم برایش داستان تعریف می کردیم البته این بار بابای مهدی این وظیفه را ... داستان شیر و خرگوش اگه اشتباه نکنم مولوی را برایش تعریف می کرد ... مهدی هم با لذت غرق شده بود در داستان اما ...رسید به آنجا که شیره را خرگوش در چاه می اندازد و خوشحال و خندان به سمت بقیه می رود ...ناگهان مهدی با اخم و داد و بیداد گفت این چه وضعیه ...برای چی اون خرگوش بی شعور !!! این کارو کرده اونم یکی مثل بقیه باید میرفت شیر بدبخت می خوردش ...حالا نرفت عیب نداره برای چی وقتی شیره افتاد تو چاه خرگوشه نپرید تو آب درش بیاره ...بعد کمی از غصه هاش که تموم شد دوباره با بغض گفت یه چیز دی

نسرين

به جای این همه بدجنسی شیرو که می برد دم آب ...خودش می پرید تو آب ...تا دیگه از این فکرا نکنه یا این که می پرید اون خرگوش دیگه رو از دست شیر توی آب نجات میداد بیاره برای این شیره خلاصه صفا تا خود شب این بچه نظریه ارائه داد و برای خرگوشه خط و نشان کشید ... شب موقع خواب با صدای غمگین گفت : ای بابا من که هنوز عزادار شیر بیچاره ام ...خرگوشه ...!!!

مهدی تقی نژاد

سلام و درود مطمئناْ هروقت سراغ کامپيوتر و اينترنت می آيم از وبلاگ شما دیدن می کنم و از شعرهای زيبايتان لذت و استفاده می برم. راستش چند روزی به شدت بيمار بودم و حتی قادر نبودم کامپيوتر را هم روشن کنم. الان قدری بهتر شده ام. هوای تهران به خاطر عدم بارندگی آلوده است. سلامتی شما و خانواده محترم آرزوی قلبی من است. راستی اين شعرهای رنگی هم خيلی زيبا بودند. سبز بمانی.

صفا

سلام عزيزم! تفکرات و خيالاتش را جدی بگیر و تقويتش کن ... مبادا به جرم متفاوت بودن ... استعداد وخلاقيت اين بچه واقعا قابل تحسين است . اينمازطرف خاله ...